Gospodarka Francji


Gospodarka Francji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gospodarka Francji plasuje się na piątym miejscu na świecie (w 2008 roku Francja wyprzedziła Wielką Brytanię w wyniku niskiego kursu funta szterlinga względem euro) i drugim w Europie pod względem wysokości nominalnego produktu krajowego brutto oraz na dziewiątym miejscu pod względem produktu krajowego brutto ważonego parytetem siły nabywczej[2].

Spis treści

Charakterystyka | edytuj kod

Wśród największych gospodarek świata Francja wyróżnia się jednym z najniższych poziomów ubóstwa, najmniejszą nierównością dochodów oraz stojącym na wysokim poziomie systemem usług społecznych (opieka zdrowotna, system edukacji, system emerytalny) oraz usług publicznych (transport, bezpieczeństwo). W sektorze publicznym pracuje 21% pracowników (ok. 5,2 mln osób)[3]. Wydatki publiczne sięgają 56,3% PKB, co stawia Francję na drugim miejscu wśród krajów rozwiniętych (za Danią)[4].

Francja jest członkiem G8 i G20. Według OECD, Francja była w 2004 r. piątym eksporterem i czwartym importerem dóbr przemysłowych. W 2008 r., z 117,5 mld USD inwestycji bezpośrednich, Francja została największym beneficjentem inwestycji zagranicznych w UE wyprzedzając Wielką Brytanię, i największym na świecie po USA (316 mld USD)[5]. Francja zajmuje pierwsze miejsce wśród krajów G8 pod względem wydajności pracy (mierzonej jako stosunek PKB per capita do liczby przepracowanych godzin)[6]. W roku 2004 PKB na przepracowaną godzinę wynosił 47,7 dol. (USA – 46,3; Niemcy 42,1; Wielka Brytania 39,6; Japonia 32,5)[7].

Przemysł | edytuj kod

Największe znaczenie dla gospodarki francuskiej posiadają przemysły: spożywczy, chemiczny i motoryzacyjny. Przemysł motoryzacyjny zatrudnia bezpośrednio około 700 tys. osób, a pośrednio 2,5 mln osób[8]. W 2011 we Francji wyprodukowano 2,29 milionów aut[9].

Gospodarka paliwowo-energetyczna | edytuj kod

W 2012 całkowita podaż energii pierwotnej (ang. TPES) we Francji wynosiła 252,33 Mtoe, z czego 134,47 Mtoe wytwarzano na terenie Francji[10]. W 2012 energia jądrowa odpowiadała 43,9% TPES Francji, ropa naftowa 22,7%, gaz ziemny 15,14%, odnawialne źródła energii 6,85%, węgiel 4,5%[10]. W wyniku polityki rządu francuskiego podjętej w reakcji na szok naftowy z 1973 r. większość energii elektrycznej (75% w 2014)[11] produkuje się w elektrowniach jądrowych. Dzięki rozbudowanej energetyce jądrowej Francja jest największym eksporterem energii elektrycznej w Europie – eksportuje 8,5% wytworzonej energii elektrycznej[12]. Przyjęty w 2014 pakiet dotyczący transformacji energetycznej określa obniżenie udziału energetyki jądrowej w wytwarzaniu prądu do 50% w 2025 poprzez podniesienie efektywności energetycznej i rozwój odnawialnych źródeł energii[13].

Gospodarka odpadami | edytuj kod

We Francji przetwarza się średnio 42 kg opakowań na osobę rocznie (26 kg przypada na mieszkańca miast, 41 kg na mieszkańca terenów semizurbanizowanych i 59 kg na mieszkańca terenów wiejskich)[14].

Turystyka | edytuj kod

Według INSEE w 2016 przychody sektora turystyki wyniosły 158,9 miliardów euro, co odpowiadało 7,1% produktu krajowego brutto. Przychód z obsługi przyjazdów turystów zagranicznych wyniósł około 54 miliardy euro. W 2017 Francję odwiedziło 87 milionów turystów zagranicznych. Najliczniej odwiedzane są stołeczny region Île-de-France oraz region Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże.

Transport | edytuj kod

Transport drogowy | edytuj kod

 Osobne artykuły: Autostrady we FrancjiTablice rejestracyjne we Francji.

Drogi we Francji podzielone są na następujące kategorie[15]:

  • autostrady (fr. Autoroutes)
  • drogi krajowe (fr. Routes nationales)
  • drogi departamentalne (fr. Chemins départamentaux)
  • drogi gminne (fr. Voies communales)

Transport kolejowy | edytuj kod

 Osobne artykuły: Historia kolei we FrancjiKolej dużych prędkości we Francji.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. INSEE: La hausse du taux de chômage se poursuit au quatrième trimestre 2012 (fr.). [dostęp 10.03.2013].
  2. Country Comparison :: GDP (purchasing power parity) (ang.). W: The World Factbook [on-line]. CIA, 2011. [dostęp 7.03.2012].
  3. Vive la différence! (ang.). „The Economist”, 9 maja 2009.
  4. Pour réduire la dépense, l’OCDE préconise la suppression des 101 départements (fr.). lefigaro.fr, 20 marca 2013.
  5. UNCTAD: World Investment Report 2009 (ang.). 17 września 2009. s. 80.
  6. Labour productivity 2003.
  7. Differentials in GDP per capita and their decomposition, 2004.
  8. Back in the driving seat, „The Economist”, 12 marca 2009.
  9. Le réveil de l’industrie automobile britannique, „Le Figaro”, 11 kwietnia 2012.
  10. a b IEA: France, balances for 2012, MAE.
  11. http://www.world-nuclear.org/info/Country-Profiles/Countries-A-F/France/ World Nuclear Association: Nuclear Power in France.
  12. NEA Country profile: France.
  13. Euractiv: Nuclear remains linchpin of French energy transition.
  14. Comment devenir trieur d’élite, „Le Figaro”, 24 listopada 2008, s. 32.
  15. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1108/70 z dnia 4 czerwca 1970 r. wprowadzające system księgowy dla wydatków na infrastrukturę w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (CELEX: 01970R1108-20130701).
Na podstawie artykułu: "Gospodarka Francji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy