Glenn Close


Glenn Close w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Glenn Close (ur. 19 marca 1947 w Greenwich) − amerykańska aktorka filmowa i teatralna, siedmiokrotnie nominowana do Oscara[1]. Laureatka nagrody Emmy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodziła się w Greenwich[2] w stanie Connecticut w zamożnej rodzinie jako córka wyedukowanego na Harvardzie chirurga, Williama Talieferro Close’a i Bettine Moore[3]. Jest daleką kuzynką Brooke Shields[4]. Uczęszczała do prywatnej szkoły Choate Rosemary z internatem Hall Wallingford w Connecticut, później do szkoły w Szwajcarii.

Gdy jej rodzice dołączyli do grupy fundamentalistycznych ewangelików Moral Re-Armament (Moralne Dozbrojenie) pod wodzą wielebnego Franka Buchmana, sekta decydowała o każdym kroku Glenn Close - od ubrań, które mogła nosić, po to, co wolno jej było mówić i myśleć[5]. Przez całe dzieciństwo wraz z bratem Alexandrem i dwiema siostrami - Tiną i Jessie - tułała się po siedzibach MRA rozsianych po całych Stanach i Europie. W tym czasie jej ojciec wyjechał do ogarniętego rewolucją Konga Belgijskiego w Afryce, gdzie pozostał przez kolejne 17 lat i pomagał zorganizować podstawową służbę medyczną i służył jako prywatny lekarz tamtejszego dyktatora[6].

W 1965 założyła zespół muzyczny Up With People, który prowadziła ze współwyznawcami. Gitarzysta i kompozytor grupy, Cabot Wade, został jej pierwszym mężem w ramach. Po dwóch latach Close w akcie buntu postanowiła iść na studia, zrywając zarówno z mężem, jak i z sektą. W 1988 uzyskała licencjat z aktorstwa i antropologii w The College of William and Mary[7]. Jest także członkiem bractwa Phi Beta Kappa.

Kariera | edytuj kod

Na scenie Broadwayu zadebiutowała jako 27-latka w komedii Williama Congreve Love for Love (1974)[8] w The Phoenix Theatre's. Tam dostrzegł ją reżyser George Roy Hill i zaangażował do drugoplanowej roli matki głównego bohatera w filmie Świat według Garpa (The World According to Garp, 1982) z Robinem Williamsem i Jessicą Tandy. Zagrała tak przekonująco, że nominowano ją do Oscara, tak samo zresztą jak w dwóch kolejnych latach jako Sarah Cooper w tragikomedii Lawrence’a Kasdana Wielki chłód (The Big Chill, 1983) i za rolę Iris Gaines w filmie sportowym Barry’ego Levinsona Urodzony sportowiec (The Natural, 1984)[9] wg powieści Bernarda Malamuda.

Prawdziwym przełomem w jej karierze była kreacja pozornie niezależnej, w rzeczywistości ogarniętej obsesją redaktorki Alex Forrest, która dla miłości jest w stanie zrobić wszystko w dreszczowcu Fatalne zauroczenie (Fatal Attraction, 1987) u boku Michaela Douglasa. Film stał się największym kasowym hitem 1987 roku, a Close ponownie była nominowana do Oscara. Została też doceniona nie tylko przez fanów, ale też i krytyków jako Markiza Isabelle de Merteuil w filmie kostiumowym Niebezpieczne związki (Dangerous Liaisons, 1988).

W 1995 zdobyła Primetime Emmy Award w kategorii „Wybitny aktorka - miniserial lub film telewizyjny” za postać pielęgniarki Margarethe Cammermeyer z wojskowej sekcji medycznej w dramacie biograficznym Jeffa Blecknera Sekret Margarethe Cammermayer (Serving in Silence: The Margarethe Cammermeyer Story, 1995). Stworzyła też wyraziste role w wielkich rozrywkowych przebojach: Marsjanie atakują! (Mars Attacks!, 1996) jako Pierwsza Dama Marsha Dale i Air Force One (1997) jako wiceprezydent Kathryn Bennett. W filmie 101 dalmatyńczyków (101 Dalmatians, 1996) zagrała diabelską Cruellę De Mon, fantazjującą o płaszczu ze skór szczeniaczków.

W 2002 otrzymała nominację do nagrody Emmy za gościnny występ w popularnym serialu komediowym Will & Grace. W 2005 kreacja królowej Francji i Anglii Eleonory Akwitańskiej w filmie historycznym Andrieja Konczałowski Lew w zimie (The Lion in Winter, 2003) przyniosła jej Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym[10].

W 2012 została uhonorowana nagrodą Irish Film & Television Awards (IFTA) w kategorii „Najlepsza aktorka zagraniczna”, była nominowana do Oscara, Złotego Globu, Satelity, Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych za tytułową postać jako Albert Nobbs w dramacie Rodrigo Garcíi Albert Nobbs (2011). Z kolei za rolę Patty Hewes, szefowej kancelarii prawniczej w serialu FX Układy (Damages, 2007) odebrała Złoty Glob (2008) w kategorii „Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym”, dwie nagrody Emmy (2008, 2009) w kategorii „Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym”.

Jako Joan Castleman, tytułowa żona pisarza profesora Joe Castlemana (Jonathan Pryce) w dramacie Żona (The Wife, 2017) wg scenariusza Jane Anderson została obsypana nagrodami filmowymi, w tym Złotym Globem, Nagrodą Gildii Aktorów Ekranowych za wybitny występ aktorki w roli pierwszoplanowej, Nagrodą Satelity dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym, a także była nominowana po raz siódmy do Oscara w kategorii „Najlepsza aktorka pierwszoplanowa” i Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej.

Filmografia | edytuj kod

Glenn Close podczas 84. ceremonii wręczenia Oscarów, 26 lutego 2012

Filmy fabularne | edytuj kod

Seriale telewizyjne | edytuj kod

  • 1975: Great Performances jako sąsiadka
  • 1988: Hallmark Hall of Fame jako Sara Everton
  • 2002: Will & Grace jako Fannie Lieber
  • 2003: Ameryka. Historia USA (Freedom: A History of Us) jako Eliza Andrews / Mary Antin
  • 2004: Prezydencki poker (The West Wing) jako Minister Sprawiedliwości Evelyn Baker Lang
  • 2005: Świat gliniarzy (The Shield) jako Kapitan Monica Rawling
  • 1995–2016: Simpsonowie (The Simpsons) jako Mona Simpson (głos)
  • 2007–2012: Układy (Damages) jako Patty Hewes

Przypisy | edytuj kod

  1. Kevin Polowy (2019-02-18): Role Recall: Glenn Close on feminism and 'Fatal Attraction,' 'beautiful genius' Robin Williams, and her Oscar-nominated 'The Wife' (ang.). Yahoo!. [dostęp 2019-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-25)].
  2. Personalidade: Glenn Close (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-25].
  3. Glenn Close Biography (1947-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2018-01-25].
  4. Glenn Close (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2018-01-25].
  5. Kirthana Ramisetti (2014-10-16): Glenn Close reveals she spent her childhood in a cult (ang.). Daily News (Nowy Jork). [dostęp 2018-01-25].
  6. Glenn Close (ang.). TV.com. [dostęp 2018-01-25].
  7. Glenn Close - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2018-01-25].
  8. Glenn Close (ang.). Listal. [dostęp 2018-01-25].
  9. Glenn Close (19 de Março de 1947) (port.). Filmow.com. [dostęp 2018-01-25].
  10. Glenn Close Actor, Producer (ang.). TV Guide. [dostęp 2018-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-25)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Glenn Close" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy