Gian Galeazzo Sforza


Gian Galeazzo Sforza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gian Galeazzo Sforza (ur. 20 czerwca 1469, zm. 21 października 1494) – książę Mediolanu w latach 14761494 z dynastii Sforzów.

Syn Galeazza Marii Sforzy i Bony Sabaudzkiej. Starszy brat Bianki Marii Sforzy, cesarzowej niemieckiej. Dziad króla Polski Zygmunta II Augusta.

Życiorys | edytuj kod

W 1476, gdy miał 7 lat, jego ojciec został zamordowany. Gian Galeazzo został księciem Mediolanu, jednakże wobec jego małoletności faktyczną władzę w państwie sprawował jego stryj Ludwik Sforza.

W 1488 poślubił Izabelę Aragońską. Z małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

  • Francesco (1491–1512),
  • Ippolita (1493–1501),
  • Bona (1494–1557) – królowa polska,
  • Bianca Maria (1495–1496).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Gian Galeazzo Sforza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy