Giacomo Caprotti


Giacomo Caprotti w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Giacomo Caprotti znany również pod imieniem Andrea Salaino lub Salai (ur. w 1480 r., zm. w 1524 r.) – florencki artysta i uczeń Leonarda da Vinci.

Giacomo Caprotti pochodził z ubogiej rolniczej rodziny. W wieku 10 lat został oddany pod opiekę Leonarda da Vinci stając się jego uczniem. Według niektórych źródeł uważa się go za przybranego syna mistrza[1]. Inne źródła mówią, iż był kochankiem Leonarda.

Giacomo Caprotti był dzieckiem niesfornym i sprawiającym kłopoty. Wielki malarz nadał mu imię Sale, co oznaczało Mały Diabeł lub Potomek Diabła. Wielokrotnie dzięki urodzie i falowanym włosom był modelem dla Leonarda da Vinci. Pozostał przy swym mistrzu aż do jego śmierci w 1519 r. i odziedziczył po nim winnicę w Mediolanie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Krämer i Schmidt, oraz "Romantic Notions"
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Giacomo Caprotti" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy