Emanuel Filibert (książę Wenecji i Piemontu)


Emanuel Filibert (książę Wenecji i Piemontu) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 28 sty 2019. Od tego czasu wykonano 2 zmiany, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Emanuel Filibert, książę Wenecji i Piemontu, właściwie: Emanuel Filibert Humbert Reza René Maria Sabaudzki (wł. Emanuele Filiberto Umberto Reza René Maria di Savoia) (ur. 22 czerwca 1972 w Genewie) – członek dynastii sabaudzkiej, z której wywodzili się królowie Włoch, tytularny książę Wenecji i Piemontu, jedyny syn Wiktora Emanuela, księcia Neapolu, pretendenta do tronu Włoch (Wiktora Emanuela IV), i jego żony – Mariny Ricolfi Dorii. We Włoszech znany jest jako Emanuele Filiberto di Savoia.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Emanuel Filibert urodził się w Szwajcarii, ojczyźnie swojej matki, która jest byłą mistrzynią świata w narciarstwie wodnym. Emanuel Filibert wychował się na wygnaniu, za granicami Włoch, zgodnie z postanowieniami włoskiej konstytucji, która zabraniała przedstawicielom dynastii sabaudzkiej w linii męskiej przebywać w ojczyźnie. Ten zapis zniesiono dopiero w 2002.

10 listopada 2002 Emanuel Filibert razem z rodzicami powrócił do Włoch. Rodzina odwiedziła Watykan, gdzie 20-minutowej audiencji udzielił im papież Jan Paweł II. Emanuel Filibert był wzruszony audiencją i zwiedzaniem Włoch, ojczyzny swoich przodków, który dotychczas znał tylko z telewizji i opowiadań swojego ojca.

Emanuel Filibert pracuje w Genewie w firmie zajmującej się funduszami hedgingowymi. Od czasu powrotu do Włoch w 2002 pojawia się również w telewizji, w programach dotyczących piłki nożnej i handlu oliwą. Jest związany z działalnością charytatywną i kulturalną. W 2001 ufundował Fundację Księcia Wenecji dla promowania kulturalnej różnorodności. Ma licencję pilota helikopterów i samolotów, jest właścicielem motorów Ducati i Harley-Davidson oraz samochodów Aston Martin i AC Cobra. Emanuel Filibert opublikował dwie książki; Sognando L'Italia i wspomnienia z młodości na wygnaniu.

W 2009 Emanuel Filibert wziął udział w piątej edycji Ballando con le Stelle, włoskiej wersji Tańca z Gwiazdami, i wygrał[1].

Małżeństwo i potomstwo | edytuj kod

Emanuel Filibert ożenił się z Clotilde Courau, francuską aktorką, córką Jeana Claude’a Courau i Catherine du Pontavice des Renardières. Ślub odbył się 25 września 2003 r. w rzymskiej Bazylice Matki Bożej Anielskiej. Bazylika ta została wzniesiona na ruinach starożytnych rzymskich Term Dioklecjana. W tej bazylice w 1896 pradziadek Emanuela Filiberta – król Wiktor Emanuel III ożenił się z Heleną Czarnogórską. Drużbą na ślubie był książę MonakoAlbert II Grimaldi, który poznał ze sobą parę. Na uroczystości weselne zaproszono 1200 gości. Panna młoda w szóstym miesiącu ciąży, miała na sobie suknię Valentina i welon z tiarą, ozdobioną diamentami i kamieniami należącymi do dynastii sabaudzkiej.

Książę Emanuel Filibert i księżna Clotilde w Wenecji, 2005

Para ma dwie córki:

  • księżniczkę Wiktorię (ur. 29 grudnia 2003)
  • księżniczkę Luizę (ur. 16 sierpnia 2006)

i adoptowanych w styczniu 2011 z Kenii dwóch synów[2]:

  • Alana
  • Mosesa

Kontrowersje | edytuj kod

Emanuel Filibert jest tytularnym księciem Wenecji i Piemontu, i po śmierci swojego ojca odziedziczy pretensje do tronu jako wnuk ostatniego króla Włoch – Humberta II. W czerwcu 2006 jego kuzyn – Amadeusz, książę Aosty obwołał się głową rodziny sabaudzkiej i prawowitym księciem Sabaudii, tym samym zakwestionował prawa Emanuela Filiberta i jego ojca. Amadeusz twierdził, że Wiktor Emanuel został wykluczony z sukcesji ze względu na poślubienie w 1971 matki Emanuela Filiberta – bez wymaganej zgody swojego ojca i ówczesnej głowy rodziny – Humberta II.

Emanuel Filibert i jego ojciec wnieśli do sądu sprawę o zakazanie Amadeuszowi używania tytułu księcia Sabaudii. Pierwsze obrady odbyły się w sądzie w Arezzo, w styczniu 2010 zapadł wyrok[3]. Sąd uznał, że Amadeusz niesłusznie ogłosił się głową rodziny i nie ma prawa tytułować się księciem Sabaudii, tym samym przychylił się do stanowiska Emanuela Filiberta i jego ojca. Dodatkowo sąd nakazał Amadeuszowi zapłacić kuzynowi 50 tys. euro oraz pokryć koszty sądowe procesu[4]. Amadeusz zapowiedział apelacje[3]. W dniu 15 września 2010 roku ogłoszono wyrok, który uchylał wyrok pierwszej instancji, pozwalając Amadeuszowi i jego synowi Aimone na używanie nazwiska „Sabaudzki”.

Odznaczenia | edytuj kod

Rodowód | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Zdjęcia Emanuela Filiberta w Ballando con le Stelle
  2. RoyalDish - Prince Emanuele Filiberto and Princesse Clotilde de Savoie Adopt Alan and Moses - page 1, royaldish.com [dostęp 2017-11-23] .
  3. a b Italian aristocrat cousins fight over defunct throne (ang.). The Telagraph, 2010-02-16. [dostęp 2016-06-02].
  4. http://web.archive.org/web/20130514065053/http://www.regalis.com:80/reg/Arezzo2010.pdf Tekst wyroku sądowego
  5. a b Royal House of Italy (ang.). chivalricorders.org. [dostęp 2015-05-14].
  6. La scomparsa del Gran Maestro dell’Ordine di Malta
  7. Bollettino Ufficiale del Principato
  8. Order of Petrović Njegoš
  9. Order of Saint Peter
  10. Императорский Орден Святого Благоверного Великого Князя Александра Невского

Uwagi | edytuj kod

  1. W związku z kontrowersją dotyczącą prawa do sukcesji po Humbercie II, są wątpliwości czy Wiktor Emanuel, ojciec Emanuela Filiberta, miał prawo nadać mu ten order.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Emanuel Filibert (książę Wenecji i Piemontu)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy