Elżbieta Rufener-Sapieha


Elżbieta Rufener-Sapieha w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elżbieta Rufener-Sapieha (ur. 7 sierpnia 1921 w Spuszy koło Grodna, zm. 1 maja 2008 w Bernie[1]) – malarka.

Córka Eustachego Kajetana, siostra Jana Andrzeja i Lwa Jerzego i Eustachego Seweryna.

Na skutek wybuchu wojny nie zdołała podjąć studiów wyższych. Działała w konspiracji, co doprowadziło do jej aresztowania w roku 1944 przez Gestapo.

Po wojnie znalazła się w Szwajcarii razem z matką. Po jej wyjeździe do Kenii została adoptowana przez przyjaciela rodu Sapiehów, przemysłowca Hansa Rufenera.

W latach 50. była uczennicą Karla Bieri w berneńskiej Gewerbeschule, a także pobierała też lekcje rzeźby u Madeleine von Fischer.

Jest członkiem Gesellschaft Schweizerischer Bildener Künstlerinnen.

Od połowy lat 60. regularnie przyjeżdżała do Polski, biorąc udział w życiu kulturalnym i społecznym. Była członkiem ruchu "Przymierze Rodzin".

Przypisy | edytuj kod

  1. Pani Elżbieta Rufener-Sapieha nie żyje. Przymierze Rodzin. [dostęp 15-06-2013

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Elżbieta Rufener-Sapieha" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy