Egzaptacja


Egzaptacja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Egzaptacja – w ewolucjonizmie cecha zaadaptowana do pełnienia nowej funkcji.

Adaptacja oznacza w biologii ewolucyjnej cechę zwiekszającą dostosowanie organizmu[1].

Już Charles Darwin zauważył, że rozdzielanie się linii ewolucyjnych ma związek z tworzeniem się innych adaptacji[1]. Nowe cechy pojawiają się na skutek mutacji, muszą być odziedziczalne, by podlegać ewolucji[2]. Okazuje się, że adaptacje mogą nie tworzyć się od zera, ale powstawać z innych adaptacji[1].

Wszystko zaczyna się od posiadajnej już przez organizm cechy, nazywanej preadaptacją, która zaczyna pełnić nową funkcję – zostaje do niej kooptowana. Ponieważ zwiększa dostosowanie, utrwala się. Taką preadaptację nazywa się właśnie egzaptacją[1].

Termin ten wprowadzony został w publikacji Stephena Jaya Goulda i Elisabeth Vrby w pracy Exaptation—a missing term in the science of form pod tytułem opublikowanej w 1982 w czasopiśmie Paleobiology[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Futuyma 2008 ↓, s. 263.
  2. Futuyma 2008 ↓, s. 10.
  3. Stephen Jay Gould, Elisabeth S. Vrba. Exaptation—a missing term in the science of form. „Paleobiology”. 8, s. 4-15, 1982. Peleontologial Society (ang.). 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Egzaptacja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy