Duke Ellington


Duke Ellington w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Duke Ellington, właśc. Edward Kennedy Ellington (ur. 29 kwietnia 1899 w Waszyngtonie, zm. 24 maja 1974 w Nowym Jorku)[1]amerykański pianista, bandleader, kompozytor i aranżer jazzowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w Waszyngtonie. Jego rodzice pochodzili z czarnej klasy średniej. W domu otrzymał bardzo dobre wychowanie i maniery, stąd już w szkole nazywano go „Książę” (ang. duke). Jego zainteresowania jazzem były jednak nie w smak rodzicom, Duke uciekł więc z domu i w 1922 wraz z zespołem, w którym grał, przyjechał do Nowego Jorku, będącego w owym czasie głównym ośrodkiem jazzu. Wtedy zespół nie odniósł sukcesu, jednak Ellington spróbował jeszcze rok później jako członek zespołu The Washingtonians, tym razem z większym powodzeniem. Stary lider grupy próbował oszukiwać muzyków i stracił ich zaufanie – wtedy kierownictwo objął Duke. Udało im się dostać kontrakt w Harlemie, a w 1928 znaleźli zatrudnienie w „Cotton Clubie”.

W tym czasie grali u niego m.in. Johnny Hodges (saksofon altowy), Barney Bigard (klarnet), Cootie Williams (trąbka) i Juan Tizol (puzon wentylowy).

W 1933 Duke Ellington wraz z big bandem odbył tournée po Europie (Anglia, Francja, Holandia).

Tworzył także muzykę filmową, m.in. do Anatomii morderstwa (Anatomy of a Murder) Otto Premingera, w której zagrał też epizodyczną rolę pianisty w barze.

Został pochowany na Woodlawn Cemetery w Nowym Jorku.

Wybrane kompozycje | edytuj kod

  • Black and Tan Fantasy (1927)
  • C Jam Blues (1942)
  • Cotton Tail (1940)
  • Creole Love Call (1927)
  • Don't Get Around Much Anymore (1940)
  • I Got It Bed (1941)
  • I'm Beginning to See the Light (1944)
  • In a Mellotone (1939)
  • In a Sentimental Mood (1935)
  • It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing) (1931)
  • Mood Indigo (1930)
  • Prelude to a Kiss (1938)
  • Satin Doll (1953)
  • Solitude (1934)
  • Sophisticated Lady (1932)

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Paul Tanner, Maurice Gerow: A study of jazz. W.C. Brown Co., 1973, s. 128. ISBN 978-0-697-03557-8.
  2. allmusic – Duke Ellington • Grammy Awards

Bibliografia | edytuj kod

  • Joachim Ernst Berendt, Od raga do rocka – wszystko o jazzie, Kraków: PWM, 1979.
  • Andre Hodeir, Ludzie i problemy jazzu, Kraków: PWM, 1961.
  • Dariusz Michalski, Nie było nas – był jazz, [w:] Cały ten "jazz", Warszawa: Wiedza Powszecha, 1990, ​ISBN 83-214-0668-8​ (Lekka Muza ; 1)
  • WacławW. Panek WacławW., Encyklopedia muzyki rozrywkowej, Warszawa: „Świat Książki”, 2000, ISBN 83-7227-183-6, OCLC 830244848 .
  • Dionizy Piątkowski, Duke Ellington, Warszawa: Agora SA, 2010, ​ISBN 978-83-7552-891-6
  • Dionizy Piątkowski, Jazz, Poznań: Atena, 2005, ​ISBN 83-85414-90-8
  • Jerzy Radliński, Obywatel Jazz, Kraków: PWM, 1967.
  • Roman Waschko, Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Warszawa 1970.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Duke Ellington" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy