Donato Bramante


Donato Bramante w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Santa Maria delle Grazie w Mediolanie

Donato Bramante- właściwie Donato di Angelo di Pascuccio (ur. 1444 w Monte Asrualdo, zm. 11 marca 1514 w Rzymie) – architekt i malarz włoski. Jego pełne imię brzmiało Donato di Pascuccio d'Antonio.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Pracował w Urbino, gdzie kształcił się pod kierunkiem Melozza da Forlì, Piera della Francesca i Andrei Mantegni. W 1474 udał się do Mediolanu, gdzie wprowadził styl renesansowy. Od ok. 1479 służył u księcia Ludovica Sforzy. Do ok. 1490 pracował w Lombardii dla Lodovico Il Moro, m.in. w Pawii i być może w Legnano. W 1499, kiedy Lodovico został wygnany z Mediolanu przez króla Francji Ludwika XII, Bramante był zmuszony udać się do Rzymu, pod opiekę kardynała Raffaela Riario, a później kardynała Della Rovere, późniejszego papieża Juliusza II. W Rzymie spędził 15 lat. Od 1503 był głównym architektem i inżynierem papieża Juliusza II.

Czerpał inspiracje z architektury antycznej i starochrześcijańskiej, a także twórczości m.in. L. B. Albertiego, Filippa Brunelleschiego, Piera della Francesca, Leonarda da Vinci czy Andrea Mantegni. Posługiwał się czystymi formami antycznymi. Pisał również poezje.

Dzieła | edytuj kod

Architektura | edytuj kod

Malarstwo | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Donato Bramante" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy