Debrza


Debrza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Debrza lub debra – forma ukształtowania powierzchni ziemi: wąska, płytka, V-kształtna dolina sucha o znacznym i niewyrównanym spadku.

Samuel Linde w Słowniku języka polskiego podaje, że debrza to dolina wązka między górami, obrosła drzewami, wodą oblana[1]

Aleksander Brückner wymienia jeszcze formę debrz (dawny drugi przypadek: dbrzy)[2], co oznacza tyle co wertep, dół z lit. duburas.

Powstaje zazwyczaj na stromym zboczu w obrębie mało spoistego podłoża w wyniku erozyjnej działalności wód okresowych i spełzywania zboczy. W dalszym etapie rozwoju, w wyniku zasypywania osadami, a więc wypłycania, debrza może przechodzić w dolinę wciosową, parów lub wądół.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Samuel Linde: Słownik języka polskiego. Drukarnia XX. Piiarów, 1807, s. 415.
  2. A. Brückner, s.86.

Bibliografia | edytuj kod

  • Aleksander Brückner: Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1993. ISBN 83-214-0410-3.
Na podstawie artykułu: "Debrza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy