D


D w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

D (minuskuła: d) – czwarta litera alfabetu łacińskiego, szósta litera alfabetu polskiego, gdzie służy do oznaczania spółgłoski zwartej zębowej dźwięcznej.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Grafemy i symbole oparte na D | edytuj kod

Inne reprezentacje | edytuj kod

Kodowanie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Latin Capital Letter D. unicode-table.com. [dostęp 2018-10-5].
  2. Latin Small Letter D. unicode-table.com. [dostęp 2018-10-5].
Na podstawie artykułu: "D" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy