Cukrownia „Częstocice”


Cukrownia „Częstocice” w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Cukrownia Częstocice Dział handlowy Cukrowni Częstocice w Ostrowcu Świętokrzyskim

Cukrownia „Częstocice” – pierwsza cukrownia w Królestwie Polskim, zbudowana w 1839 roku[1] przez Henryka Łubieńskiego w Częstocicach k. Ostrowca Świętokrzyskiego (obecnie w jego granicach).

W roku 1842 przebudowana na system parowy, w roku 1851 otrzymała rafinerię, a w roku 1862 została znacznie rozbudowana, w roku 1874 przeszła na system dyfuzyjny. W roku 1862/1863 wyprodukowała 983 ton cukru, w latach 1911 – 1914 średnio ok. 6 tys. ton cukru, w okresie międzywojennym przeciętnie ok. 3 tys. ton. W latach 1843-1862 własność Banku Polskiego, od 1882 należała do towarzystwa akcyjnego. Po II wojnie światowej nadal czynna, w reformie nacjonalizacji przemysłu została upaństwowiona.

W 2006 r. cukrownia „Częstocice”, jako oddział w strukturach Krajowej Spółki Cukrowej „Polski Cukier” S.A., została wyłączona z produkcji cukru.

Obecnie trwa produkcja wapna palonego dla przemysłu hutniczego i budowlanego w istniejącym piecu wapiennym o wydajności 60 ton na dobę[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Waldemar Brociek: Ostrowiec Świętokrzyski i okolice. Część I. Kielce: Agencja JP, 1997, s. 51. ISBN 83-86953-33-0.
  2. Cukrownia Częstocice szuka inwestora
Na podstawie artykułu: "Cukrownia „Częstocice”" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy