Centrum LIM


Na mapach: 52°13′39″N 21°00′18″E/52,227500 21,005000

Centrum LIM w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Centrum LIM i jego otoczenie widziane z Pałacu Kultury i Nauki

Centrum LIM – kompleks biurowo-hotelowy zlokalizowany w centrum Warszawy, w którym mieści się m.in. Hotel Marriott.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Budowa budynku rozpoczęła się w 1977[1].

Spółkę LIM Joint Venture utworzyło w 1987 trzech wspólników: PLL LOT, austriacka firma budowlana ILBAU GmbH oraz Marriott International. W 1998 ILBAU zbył udziały na rzecz SGS GmbH.

Obiekt budowało przedsiębiorstwo pod nazwą Zjednoczenie Budownictwa Miejskiego Bydgoszcz (później Budopol), podporządkowane od 1976 Zjednoczeniu Budowy Obiektów Użyteczności Publicznej w Warszawie, wraz z brytyjską spółką BPBM.

Budynek został zaprojektowany przez Tadeusza Stefańskiego, Jerzego Skrzypczaka i Andrzeja Bielobradka[1]. Bez trzydziestometrowej anteny wieżowiec do dachu liczy 140 metrów, 42 kondygnacje naziemne i 2 podziemne. Budynek utrzymany jest w formach stylu międzynarodowego. Wieżowiec ma ciemnozieloną barwę i białe krawędzie (podświetlane nocą jasnym, białym światłem) i dwa ciemne pasy, jeden na środku, a drugi na szczycie, osłaniające kondygnacje techniczne.

Obiekt został ukończony w 1989 i szybko zyskał prestiż oraz popularność za sprawą osiągnięcia jako jeden z pierwszych w Polsce standardu pięciogwiazdkowych pokoi hotelowych.

Na dwóch dolnych piętrach znajduje się Galeria LIM. Obejmuje ona około 40 sklepów, kawiarnie i restauracje oraz kasy LOT-u. Na kolejnych, wyższych piętrach znajdują się biura, a od połowy budynku zaczynają się piętra hotelowe. W budynku znajdują się także serwerownie PL-IX.

W latach 1994–1996 na drugim poziomie podziemi znajdował się Maloka BBS.

W 1999 francuski wspinacz Alain Robert wspiął się bez zabezpieczenia i pozwolenia na hotel Marriott. W tym samym roku tego samego wyczynu dokonał polski fotograf i wspinacz Dawid Kaszlikowski, natomiast 10 lat później, 22 kwietnia 2009, budynek został zdobyty przez Bartłomieja Opielę. W kwietniu 2002 pierwszy w Polsce skok BASE jump z dachu hotelu Marriott wykonał Felix Baumgartner[2].

Obiekt jest administrowany przez spółkę LIM Joint Venture. Budynek jest połączony przejściem podziemnym z dworcem PKP Warszawa Centralna.

Emisja radiowa | edytuj kod

30 września 2013 roku maszt na dachu budynku zaczęło wykorzystywać Radio Złote Przeboje[3], a w lipcu 2017 dołączyło do niego Polskie Radio[4]. Aktualne parametry emisji[5]

Emisja analogowa | edytuj kod

Emisja cyfrowa | edytuj kod

Hotel Marriott | edytuj kod

Hotel Marriott, pierwszy obiekt tej sieci w Europie Środkowo-Wschodniej[7], mieści się od 20 piętra wzwyż. Hotel posiada 523 pokoje i 16 sal konferencyjnych[8]. Na ostatnim piętrze hotelu mieści się apartament prezydencki. W każdym pokoju znajduje się klimatyzacja i łącza satelitarne. Goście hotelu Marriott mają do dyspozycji saunę, basen, sale konferencyjne, restauracje i 9 barów. Wejście główne do hotelu znajduje się od strony ul. Emilii Plater.

Na dwóch najwyższych kondygnacjach Centrum LIM znajduje się kawiarnia Panorama Sky Bar z jednym z najwyższych publicznie dostępnych widoków na Warszawę.

Oficjalne otwarcie hotelu miało miejsce 2 października 1989. W 2013 przyjął on 155 tys. gości[8].

W okresie transformacji systemowej w Polsce hotel Marriott był uważany za ulubione miejsce pobytu zagranicznych doradców, ironicznie zwanych z tego powodu „brygadami Marriotta[9].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1965–1989. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 36. ISBN 83-908950-7-2.
  2. Felix Baumgartner BASE jump off the Marriott in Warsaw – film. youtube.com. [dostęp 2012-11-11].
  3. Krzysztof Sagan: Warszawa: Złote Przeboje Pogoda z nowej lokalizacji (pol.). radiopolska.pl, 2013-10-01. [dostęp 2017-08-28].
  4. Krzysztof Sagan: Polska: Znamy parametry nowych emisji Polskiego Radia (pol.). radiopolska.pl, 2017-07-18. [dostęp 2017-08-28].
  5. TON Warszawa *Hotel Marriot* (pol.). radiopolska.pl. [dostęp 2017-08-28].
  6. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji: WYKAZ DECYZJI DLA (KONCESJI RADIOWEJ) 225/K/2013-R (pol.). Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. [dostęp 2017-08-28].
  7. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 265. ISBN 83-01-08836-2.
  8. a b Michał Wojtczuk. Ćwierć wieku Marriotta. Spali tu Obama, Clinton.... „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 23 października 2014. 
  9. Witold Kieżun: Patologia transformacji. Warszawa: Wydawnictwo Poltext, 2011, s. 162–164. ISBN 978-83-7561-150-2.

Galeria | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Centrum LIM" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy