Celuloid


Celuloid w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lalka wykonana z celuloidu Celuloidowe piłeczki do tenisa stołowego

Celuloid – najstarsze termoplastyczne (mięknie w temp. ok. 90 °C) tworzywo sztuczne. W jego skład wchodzą: nitroceluloza (70–74%), kamfora (20–30%) oraz barwniki i wypełniacze (1,5–3%). Tworzywo to otrzymuje się przez plastyfikację azotanu celulozy w kamforze. Jest ono łatwopalne, a także mało odporne na działanie związków chemicznych oraz światła. Rozpuszcza się w estrach, ketonach oraz mieszaninie alkoholu z eterem.

Technologia produkcji celuloidu została opatentowana przez braci J. Hyatta i I. Hyatta w 1870 r.[1]

Spis treści

Zastosowanie | edytuj kod

Dawniej celuloid był powszechnie stosowany w przemyśle galanteryjnym, przy produkcji zabawek, taśm filmowych, błon fotograficznych, piór wiecznych oraz wielu innych artykułów codziennego użytku (np. piłeczek pingpongowych). Obecnie rzadko używa się tego tworzywa. Jest ono wycofywane z produkcji i zastępowane mniej łatwopalnymi materiałami.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Improvement in treating and molding pyroxyline, 12 lipca 1870 [dostęp 2018-11-09] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 66–67, ISBN 83-7183-240-0 .
  • Encyklopedia popularna, Tom I. Wyd. II. Warszawa: PWN, 1983, s. 428. ISBN 83-01-00000-7.
Kontrola autorytatywna (tworzywa sztuczne):
Na podstawie artykułu: "Celuloid" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy