Blok małopolski


Blok małopolski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blok małopolski (masyw małopolski, krakowidy) − jednostka geologiczna położona w południowo-wschodniej Polsce (Wyżyna Małopolska, Kotlina Sandomierska i Beskidy) oraz na zachodniej Ukrainie, fragment paleozoicznej platformy zachodnioeuropejskiej.

Jest to jednostka głębokiego podłoża, zalegająca pod zapadliskiem górnośląskim, znana jedynie z badań geofizycznych i głębokich wierceń.

Zbudowany jest ze skał metamorficznych i magmowych wieku prekambryjskiego oraz zalegających wyżej skał osadowych starszego paleozoiku[1][2].

Od północnego wschodu graniczy z pasmem fałdowym Gór Świętokrzyskich, a od południowego zachodu z blokiem górnośląskim[1].

Granicę między blokiem małopolskim a górnośląskim wyznacza strefa tektoniczna Kraków-Lubliniec[1].

Blok małopolski wraz z pasmem fałdowym Gór Świętokrzyskich tworzą pokaźną strukturę antyklinorialną[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Andrzej Żelaźniewicz i in.: Regionalizacja tektoniczna Polski, Komitet Nauk Geologicznych PAN, Wrocław 2011, ​ISBN 978-83-63377-01-4​, s. 20-24
  2. a b Ewa Stupnicka: Geologia regionalna Polski, Wydanie III, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2007, ​ISBN 978-83-235-0253-1​, s. 118-133

Bibliografia | edytuj kod

  • Ewa Stupnicka: Geologia regionalna Polski, Wydanie III, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2007, ​ISBN 978-83-235-0253-1
  • Andrzej Żelaźniewicz i in.: Regionalizacja tektoniczna Polski, Komitet Nauk Geologicznych PAN, Wrocław 2011, ​ISBN 978-83-63377-01-4
Na podstawie artykułu: "Blok małopolski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy