Bieg na 3000 metrów z przeszkodami


Bieg na 3000 metrów z przeszkodami w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bieg na 3000 m z przeszkodami kobiet podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2016 w Bydgoszczy Skok przez przeszkodę

Bieg na 3000 metrów z przeszkodami – konkurencja lekkoatletyczna, w którym zawodnicy biegną siedem i pół okrążeń stadionu, pokonując na każdym razem pięć przeszkód: cztery płoty o wysokości 91,4 cm dla mężczyzn i 76,2 cm dla kobiet oraz rów z wodą poprzedzony płotem o tej samej wysokości co pozostałe płoty. Rów z wodą umieszczony jest zazwyczaj po wewnętrznej stronie bieżni, tym samym w rzeczywistości zawodnicy pokonują okrążenie stadionu o długości ok. 390 m.

Konkurencję tę aż do końca XX wieku uprawiali wyłącznie mężczyźni (na igrzyskach olimpijskich od 1900). Dopiero od 1998 IAAF zaczęła uznawać za oficjalne wyniki uzyskane w tej konkurencji przez kobiety, pierwszy rekord świata uznano w 1999[1]. Pierwszymi ważnymi międzynarodowymi zawodami, na których został rozegrany bieg z przeszkodami kobiet były mistrzostwa świata w 2005. Bieg na 3000 m z przeszkodami był jedną z ostatnich olimpijskich konkurencji lekkoatletycznych, w której rywalizowali tylko mężczyźni (kobiety nie startują jeszcze tylko w chodzie na 50 kilometrów).

Bieg na 3000 m z przeszkodami począwszy od lat 50. XX w. należał do najlepszych polskich konkurencji lekkoatletycznych. Rekordzistami świata na tym dystansie byli Jerzy Chromik (3-krotnie) i Zdzisław Krzyszkowiak (2 razy). Chromik został w 1958 r. mistrzem Europy, Krzyszkowiak zwieńczył karierę tytułem mistrza olimpijskiego z Rzymu (1960). Na przełomie lat 60. i 70. do czołówki światowej należał Kazimierz Maranda, a nieco później ogromne sukcesy na stadionach całego świata odnosił Bronisław Malinowski – dwukrotny mistrz Europy (1974, 1978), mistrz (1980) i wicemistrz olimpijski (1976). Tytuły wicemistrza Starego Kontynentu (1982) i świata (1983) wywalczył Bogusław Mamiński, a mocną pozycję w światowych rankingach osiągnęli ponadto Krzysztof Wesołowski i Mirosław Żerkowski.

Do wspaniałych tradycji polskich biegów z przeszkodami nawiązały u progu drugiego tysiąclecia także panie. Justyna Bąk dwukrotnie ustanawiała rekord świata, Wioletta Janowska zdobyła brązowy medal mistrzostw Europy (2006) i odniosła szereg innych sukcesów, a Katarzyna Kowalska została dwukrotnie młodzieżową mistrzynią Europy.

Spis treści

Rekordziści | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Kobiety | edytuj kod

Najlepsi zawodnicy wszech czasów | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Poniższa tabela przedstawia listę 10 najlepszych biegaczy na 3000 m z przeszkodami w historii tej konkurencji (stan na 31 stycznia 2015).

zobacz więcej na stronach IAAF

Kobiety | edytuj kod

Poniższa tabela przedstawia listę 10 najlepszych biegaczek na 3000 m z przeszkodami w historii tej konkurencji (stan na 27 sierpnia 2017).

zobacz więcej na stronach IAAF (ang.) [dostęp 31 stycznia 2015].

Polscy finaliści olimpijscy (1-8) | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Kobiety | edytuj kod

Polscy finaliści mistrzostw świata (1-8) | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Polacy w dziesiątkach światowych tabel rocznych | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Kobiety | edytuj kod

Polacy w rankingu Track & Field News | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Kobiety | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Progression of Official World Record / Women, 3000 m steeple, tilastopaja.org [dostęp 2010-10-17]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Bieg na 3000 metrów z przeszkodami" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy