Barbara Wachowicz


Barbara Wachowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barbara Marta Wachowicz-Napiórkowska (ur. 18 maja 1937 w Warszawie[1], zm. 7 czerwca 2018 tamże[2]) – polska pisarka, reportażystka, autorka biografii wielkich Polaków, fotografik, scenarzystka, publicystka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wychowana w dworku Krzymosze-Bajki na Podlasiu, w aurze tradycji Powstania Warszawskiego i Armii Krajowej. Oboje rodzice byli żołnierzami 9 Podlaskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej.

Absolwentka Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (1962), a także Studium Historii i Teorii Filmu Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi (1963).

Publikowała na łamach pism:

Autorka reportaży, opowieści i gawęd o życiu, twórczości, miłościach i tajemnicach: Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Henryka Sienkiewicza, Stefana Żeromskiego, Tadeusza Kościuszki, a także o postaciach polskiego harcerstwa. Autorka scenariuszy filmowych i telewizyjnych, audycji radiowych, wystaw oraz widowisk scenicznych (np. Wigilie polskie).

Była członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[3] i ZAiKS[4]. Jej mężem był scenograf teatralny i telewizyjny Józef Napiórkowski (1942-2000). Mieszkała w Warszawie przy ul. Zamenhofa.

Została pochowana 15 czerwca 2018 w Alei Zasłużonych Cmentarza Wojskowego na Powązkach (kwatera A2).

Barbara Wachowicz (Kwatera Batalionu "Zośka" na Powązkach Wojskowych w Warszawie, 1 sierpnia 2017) Barbara Wachowicz (Godzina "W" - 73. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego - Warszawa, Powązki Wojskowe, 1 sierpnia 2017) Grób Barbary Wachowicz na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Twórczość | edytuj kod

Książki | edytuj kod

Opracowania i prace redakcyjne | edytuj kod

Wystawy | edytuj kod

  • „W ojczyźnie serce me zostało” – Szlakami Mickiewicza, Słowackiego, Chopina, Sienkiewicza, Orzeszkowej, Żeromskiego, Wańkowicza
  • „Nazwę Cię – Kościuszko!” – Bitewnym szlakiem Naczelnika w Ameryce
  • „Kamyk na szańcu” – Opowieść o Druhu Aleksandrze Kamińskim i jego Bohaterach – Harcerzach Szarych Szeregów
  • „Henryk Sienkiewicz – Dla pokrzepienia serc”
  • „Żar słowa i treści rozsądek”
  • „Reduta Żeromskiego”

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Została wyróżniona licznymi odznaczeniami, nagrodami i wyróżnieniami, przyznanymi zarówno przez instytucje państwowe jaki pozarządowe[5]. 31 lipca 2006 otrzymała Honorowe Obywatelstwo miasta stołecznego Warszawy. W 2009, jako pierwsza osoba urodzona poza granicami Wielkopolski, została uhonorowana medalem wojewody wielkopolskiego „Ad perpetuam rei memoriam”. Otrzymała także tytuły honorowego obywatelstwa miast: Płońsk i Węgrów. W 2018 została odznaczona Złotym Krzyżem Honorowym Związku Piłsudczyków oraz była nominowana do Leksykonu Polek 100-lecia[potrzebny przypis].

Ordery i odznaczenia[potrzebny przypis]
Nagrody i wyróżnienia[potrzebny przypis]
  • Nagroda im. J. Bruna dla młodych dziennikarzy przyznawana przez SDP (1966)
  • Nagroda miasta Kielc (1975, działalność popularyzatorską związaną z ziemią rodzinną Stefana Żeromskiego)
  • Nagroda im. Henryka Sienkiewicza (1987)
  • Srebrny As Literatury Polskiej
  • Złoty Mikrofon (2002)
  • Złoty Chryzostom
  • Tytuł Mistrz Mowy Polskiej Vox Populi (2001)
  • Nagroda im. Ludomira Benedyktowicza
  • Laska Skautowska „Niezawodny przyjaciel harcerstwa”
  • Nagroda „Edukacja XXI”
  • I nagroda Towarzystwa Miłośników Wilna i ziemi wileńskiej
  • Nagroda św. Brata Alberta
  • Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
  • Nagroda Marszałka województwa mazowieckiego „Pro Masovia” (za wspaniałe przedsięwzięcia mające na celu ukazania piękna, bogactwa, różnorodności polskiego dziedzictwa narodowego)
  • Nagroda Wojewody Wielkopolskiego (jako wyraz wielkiego uznania wiedzy, talentu, niezłomności charakteru oraz poświęcenia dla wspólnego dobra)
  • Nagroda KLIO
  • Złota Róża Publiczności w Teatrze Wielkim w Poznaniu
  • „Serce dla serc”
  • Nagroda im. Adama Naruszewicza
  • Nagroda Stowarzyszenia „Solidna firma”
  • Nagroda im. Witolda Hulewicza
  • Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (2003)[11]
  • Nagroda imienia Adama Naruszewicza Instytutu Filologii Polskiej Akademii Podlaskiej (za całokształt bogatej twórczości pisarskiej)
  • Nagroda Totus (2012, za osiągnięcia w dziedzinie kultury chrześcijańskiej; za niestrudzone, pełne żarliwości i entuzjazmu propagowanie kultury chrześcijańskiej, patriotyzmu i pięknej polszczyzny, postaw honoru i prawości wśród młodego pokolenia Polaków)
  • Wybór do grona Great Women XXI Century przez American Biographical Institute
  • Tytuł VIP 2017
  • Tytuł Honorowego Ambasadora Wschodu 2017

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Barbara WACHOWICZ – Stowarzyszenie Pisarzy Polskich (pol.). Stowarzyszenie Pisarzy Polskich. [dostęp 2018-11-16].
  2. a b c Nie żyje Barbara Wachowicz-Napiórkowska. Pisarka miała 81 lat. [dostęp 2018-06-06].
  3. Barbara Wachowicz. sppwarszawa.pl. [dostęp 2015-03-18].
  4. Autorzy ZAiKS-u na targach książki. zaiks.org.pl, 2014-05-22. [dostęp 2015-03-18].
  5. Nagrody. barbara-wachowicz.pl. [dostęp 2018-04-06].
  6. M.P. z 2012 r. poz. 548.
  7. Odznaczenia w 68. rocznicę Powstania Warszawskiego. prezydent.pl, 2012-07-30. [dostęp 30 lipca 2012].
  8. M.P. z 1997 r. nr 32, poz. 308.
  9. ista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2018-04-06].
  10. Medal Thorunium dla Barbary Wachowicz-Napiórkowskiej. torun.pl, 2015. [dostęp 2018-04-06].
  11. Nagrody m.st. Warszawy przyznane w 2003 roku. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. um.warszawa.pl. [dostęp 2014-04-08].

Bibliografia | edytuj kod

  • Hasło: "Barbara Wachowicz", w: Elżbieta Ciborska: "Leksykon polskiego dziennikarstwa", Dom Wydawniczy Elipsa, 2000.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Barbara Wachowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy