Błękit bromofenolowy


Błękit bromofenolowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Błękit bromofenolowyorganiczny związek chemiczny stosowany jako wskaźnik pH. Poniżej pH 3,0 ma barwę żółtą, zaś powyżej wartości 4,6 staje się niebiesko-fioletowy. Barwnik ten jest stosowany w alkacymetrii, a także jako marker do kontroli procesu elektroforezy żelowej z użyciem agarozy lub poliakrylamidów.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej. Błękit bromofenolowy, CHEMED [dostęp 2010-03-27] .
  2. Błękit bromofenolowy (CID: 8272) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-72, ISBN 978-1-4987-5429-3 .
Na podstawie artykułu: "Błękit bromofenolowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy