Arthur Evans


Arthur Evans w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arthur John Evans (ur. 8 lipca 1851 w Nash Mills, Hertfordshire, zm. 11 lipca 1941 w Youlbury, Oxfordshire) – brytyjski archeolog.

Życiorys | edytuj kod

Był synem walijskiego przemysłowca, który amatorsko zajmował się archeologią. Syn odziedziczył po nim zamiłowanie do tej dziedziny nauki i został w roku 1884 kuratorem oksfordzkiego Ashmolean Museum.

Przez wiele lat prowadził prace wykopaliskowe na Krecie, których owocem było odkrycie kultury minojskiej i najcenniejszych jej zabytków (pałac w Knossos, pismo linearne A i pismo linearne B). Zasługą Evansa był precyzyjny podział na okresy historii tej cywilizacji oraz ustalenie że tzw. epoka Minosa była jej końcem. Odmiennie niż inni archeolodzy, Evans nie tylko systematyzował i klasyfikował znaleziska, ale na ich podstawie odtworzył życie społeczne i polityczne Kreteńczyków na przestrzeni od 3000-1200 r. p.n.e. Niezwykłe znaczenie miała tu jego wnikliwa analiza fresków, rzeźb i polichromowanej ceramiki oraz układu architektonicznego odkopywanych ruin, najważniejszych świadectw kultury minojskiej.

Ważniejsze publikacje:

  • Evans, A.J., 1901, Scripta Minoa – Volume 1
  • Evans, A.J., 1952, Scripta Minoa – Volume 2
  • Evans, A.J., 1921-35, Palace of Minos – Volumes 1-4
  • Evans, A.J., 1933, Jarn Mound
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Arthur Evans" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy