Andrzej Stanisław Kowalczyk


Andrzej Stanisław Kowalczyk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Stanisław Kowalczyk (ur. 17 lutego 1957 w Warszawie) – polski historyk literatury, eseista, edytor, nauczyciel akademicki. Członek rad programowych Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie oraz Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Feliksa Kowalczyka (podpułkownika Wojska Polskiego) i Alicji z d. Walasik (ekonomistki). Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Jędrzeja Śniadeckiego w Warszawie, studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (magisterium w 1980), gdzie prowadzi wykłady. Kierował Zakładem Metodyki Literatury i Teorii Lektury UW. Wykładał również na Slavish Seminarium Universitait van Amsterdam (zajęcia z literatury polskiej). Obecnie jest kierownikiem Zakładu Literatury XX i XXI wieku w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, oraz kieruje działem rękopisów Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.

Jest edytorem twórczości eseistycznej i epistolograficznej Jerzego Giedroycia, Witolda Gombrowicza, Bolesława Micińskiego, Ireny Vincenz, Stanisława Vincenza i Jerzego Stempowskiego.

Publikował m.in. w „Res Publice Nowej” i „Zeszytach Literackich”.

W 2015 jego dwutomowa książka pt. Wena do polityki. O Giedroyciu i Mieroszewskim została nominowana do Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego[1].

Jest członkiem rady programowej Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego w Warszawie.

Mieszka w Warszawie.

Twórczość | edytuj kod

  • Kryzys świadomości europejskiej w eseistyce polskiej lat 1945–1977 (Vincenz – Stempowski – Miłosz) (LNB 1990)
  • Sawinkow (LNB 1992, ​ISBN 83-900254-2-6​)
  • Nieśpieszny przechodzień i paradoksy: rzecz o Jerzym Stempowskim (Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej 1997, ​ISBN 83-7091-042-4​)
  • Pan Petlura? (Open 1998, ​ISBN 83-85254-55-2​; Nagroda Fundacji Kultury 1998, nominacja do Nagrody „Nike” 1999; wydanie węgierskie: Petljura úr?; Budapest: Osiris 2000, ​ISBN 963-379-754-3​)
  • Giedroyc i „Kultura” (seria: „A to Polska właśnie”; Wydawnictwo Dolnośląskie 1999, ​ISBN 83-7023-714-2​)
  • Wiek ukraińsko-polski: rozmowy z Bohdanem Osadczukiem (wespół z Basilem Kerskim, współpraca Krzysztof Zastawny; Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 2001, ​ISBN 83-227-1777-6​; wydanie uzupełnione pt. Polska i Ukraina. Rozmowy z Bohdanem Osadczukiem; Wydawnictwo Kolegium Europy Wschodniej 2008)
  • Miejskie: Amsterdam, Paryż I, Paryż II, Berno I, Berno II, Warszawa, Londyn (Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 2003, ​ISBN 83-227-2019-X​)
  • Pisarz na emigracji. Mitologie. Style. Strategie przetrwania (wespół z Hanną Gosk; Elipsa 2005, ​ISBN 83-7151-668-1​)
  • Od Bukaresztu do Lafitów. Jerzego Giedroycia rzeczpospolita epistolarna (seria: „Ornamenty historii”; Fundacja Pogranicze, Sejny 2006, ​ISBN 83-86872-85-3​)
  • Wena do polityki. O Giedroyciu i Mieroszewskim (t. I-II) (Towarzystwo „Więź”, Warszawa 2014, ​ISBN 978-83-62610-69-3​)

Opracowania | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nagroda Moczarskiego 2015: oto nominowani i jurorzy. wyborcza.pl. [dostęp 16 listopada 2015].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Stanisław Kowalczyk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy