Alfons V Aragoński


Alfons V Aragoński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfons V Aragoński zwany Wspaniałomyślnym (ur. 1396, zm. 27 czerwca 1458) – król Aragonii, Sardynii i Korsyki i hrabia Barcelony od 1416[1] do 1458 oraz król Neapolu (jako Alfons I) od 1442 do 1458, gonfaloniere papieski.

Był synem Ferdynanda I i jednym z najbardziej zwracających na siebie uwagę władcą epoki renesansu.

Miał kontakty z królestwem Etiopii, w 1428 otrzymał list od władcy Etiopii Yeshaqa I, który proponował zawarcie mariażu oraz sojuszu przeciwko muzułmanom. W 1430[2] zawarł pokój z Egiptem a w 1446 z Cyprem.

Jako król Neapolu obawiał się rosnącej siły Turków. Na jego szczęście na ich drodze stanął albański bohater narodowy Skanderbeg, który udanie powstrzymywał armię osmańską. Alfons V widział w nim swojego obrońcę, więc wspomagał go przysyłając mu pieniądze, żywność, czasem nawet ludzi. Był szczodrym patronem artystów, w tym słynnego katalońskiego malarza Luisa Dalmau.

Ożenił się z Marią Kastylijską (córką króla KastyliiHenryka III Chorowitego i jego żony Katarzyny Lancaster – córki Jana z Gandawy), z którą nie doczekał się dzieci. Spadkobiercą królestwa Neapolu został nieślubny syn Alfonsa V – Ferdynand I Ferrante, natomiast królestwa Aragonii – jego brat Jan II Aragoński.

Przypisy | edytuj kod

  1. Mary Hollingsworth: The Borgias history's most notorious dynasty. Wyd. I. Londyn: Quercus, 2011, s. 15. ISBN 978-0-85738-916-9.
  2. Praca zbiorowa: Historia powszechna - Od imperium Karola Wielkiego do kryzysu XIV wieku. T. 8. Mediaset Group SA, 2007, s. 270. ISBN 978-84-9819-815-7.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Alfons V Aragoński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy