Łuczywo


Łuczywo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łuczywo (inaczej żagiew, pochodnia) – narzędzie służące do oświetlania, składające się z niewielkiej długości kija, który na jednym końcu jest obwiązany włosami lnu, które nasączano substancją smolistą.

Łuczyw nie używano bezpośrednio w pokojach mieszkalnych, chyba że miały dobrą wentylację. Odpędzano nimi watahy wilków, które napadały na przejeżdżających lasami ludzi. Pochodnie służyły żołnierzom do podpalania podbitych wiosek (najczęściej Tatarom).


Kontrola autorytatywna (portable light source):
Na podstawie artykułu: "Łuczywo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy